شعر طناب طناب را در دستانم میپیچانم شلاقِ کوچکی میشود و خاک بر میدارد از تنِ سفالیِ آجرها طناب در من میپیچد گره در گره و گیسویی
تأمل فلسفی حضور غایب: از دازاین هایدگر تا شعر سعدی سالها پیش از آن که انسان به فلسفیدن روی آورد، این شعر بود که تجربه شد. کنکاش و بازی با نظام زبان منجر به نوعی شهود اندیشمندانه شد که پیوندی نزدیک میان شعر و فلسفه ایجاد کرد. بهانهٔ نوشتن این متن مواجههٔ من